Wie mij een beetje kent, weet dat
ik een enorme fascinatie heb voor balans en evenwicht. Wanneer is er balans, hoe creëren we balans en wat is het eigenlijk?

Sommige mensen lijken ‘balans’ op te vatten als een statisch iets waar alle leven uit is.
Zonder pieken en dalen raken we afgevlakt, dus je moet vooral niet streven naar balans. Balans zet alles vast, balans is saai. Hoeveel lol valt er te beleven aan een wipwap die ‘in balans’ is?
Wanneer ik denk aan balans, denk ik echter niet aan een wipwap of weegschaal. Ik denk aan een wiel. Een wiel met vier kwadranten en twaalf velden, om precies te zijn.
Elk kwadrant heeft een eigen thema en elk veld zijn eigen kwaliteit en functie. Ik heb deze velden gekoppeld aan mythologie, wat enorm goed helpt bij het verhelderen en invoelbaar maken. Ook voor wie geen parate kennis heeft van mythologie.
Dit wiel is een oud spiritueel kompas dat in vele oude culturen wereldwijd voorkwam, we kennen het ook als het medicijnwiel. De indeling, kleuren en symbolen kunnen van cultuur tot cultuur variëren, maar de essentie is altijd hetzelfde.

Op het wiel heersen er polariteiten die voortdurend aan elkaar trekken en duwen. Dat is namelijk hoe energie stroomt, door middel van aantrekken en afstoten.

Het streven is niet om onderling harmonie te brengen, die polariteiten moeten lekker volop blijven trekken en duwen. Wat er wel nodig is, is bestaansrecht voor elk veld. Wanneer alle velden op het wiel evenveel ruimte krijgen, ontstaat dat gevoel van moeiteloosheid en plezier dat we ook wel ‘flow’ noemen. Voor mij zijn die twee begrippen, balans en flow, dan ook synoniem aan elkaar.

Disbalans
Het trekken en duwen is essentieel, dat is het spel. Licht en donker, warm en koud, yin en yang, leven en dood.
Wanneer het spel echter omslaat in bestrijden, dan verandert de toon. Dan wordt het een gevecht om te overleven, om te mogen bestaan. De velden tonen dan een heel ander, verwrongen gezicht. Begrijpelijk, want ze hebben ook een heel andere functie gekregen.

Daarom is het zaak om de ontspannen gezichten weer te leren zien en op te roepen, in plaats van allerlei maatregelen te bedenken voor de verwrongen gezichten. We zien dat laatste gebeuren op allerlei terreinen, waaronder in de GGZ en in het onderwijs, en we merken steeds meer: het werkt niet. Het maakt alles steeds complexer en het put ons uit.

Meer grip met mythologie
Het oude spirituele kompas kan ons moderne mens helpen, zowel in ons privéleven als in ons werk. Of je nu werkt met groepen of één op één, of je nu wilt weten hoe je een goede les of training vormgeeft, hoe je als therapeut met cliënten omgaat of hoe je je relatie spannend houdt, dit kompas helpt je daarbij.

Het werkt omdat het over óns gaat. Dit zijn wij, van binnenuit. Het is niet de zoveelste leuke theorie die zich beperkt tot gedrag en andere uiterlijkheden, het is evenmin een nieuwe taal die je moet leren. Dit is oerkennis die al in ieder van ons sluimert. In een tijdbestek van één werkdag kan het ontwaken en het kan je een leven lang boeien. Mij houdt het al 25 jaar bezig en ik blijf leren.
Je hoeft niet buitengewoon verhalend ingesteld te zijn, je hoeft geen kennis van mythologie te hebben. Je hoeft alleen maar mens te zijn.
En ik ben ervan overtuigd dat dit kompas een manier van kijken biedt die ons meer kan doen ontspannen, met als gevolg dat onze relaties verbeteren en we meer levensvreugde ervaren.

Meer weten?
Nieuwsgierig geworden? Heb je vragen? Wil je graag een dag samen met je collega’s, team, studiegroep of vrienden hier meer over leren?
Neem dan contact met mij op om samen de wensen en mogelijkheden te bespreken.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *