Is het je wel eens opgevallen dat wij mensen allemaal dansen?
Loop eens op straat, kijk en voel rond.
Er zijn mensen die op dat moment er even ‘uit’ zijn, tijdelijk wat weinig gevoel hebben voor ritme. Zij doen opeens een stap in een richting die je niet verwacht. Een seconde geleden keken ze jouw kant op, maar toch blokkeren ze je in je beweging, omdat zij op precies dat moment willen bewegen.
Er zijn mensen die er juist enorm ‘in’ zitten, zij zijn haast één met hun ritme; zij kunnen opeens rakelings langs je zoeven -soms schrik je ervan- met naadloze precisie. Ook hierin stokt de energie even; de kunst van deze vorm van samen dansen is juist het vloeiende, het samenspel, de afstemming op elkaar. Samen een nieuw ritme maken, in plaats van leiden en volgen. Een fractie van een seconde, een korte blik, een knikje is voldoende.

Misschien zijn we allemaal bedreven in een geheel eigen soort dans. En wanneer we met elkaar zijn, is het zoeken naar hoe deze individuele dansen allemaal samen te smelten tot een grote, gezamenlijke dans. Elke keer opnieuw.
Misschien zijn we nu allemaal zoekende naar zowel ons eigen als ons gezamenlijke ritme, naar een nieuwe soort dans. Is het nog een aftasten en ervaren. Of zouden we ons lang niet allemaal bewust zijn van onze grote, gezamenlijke dans?

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *