Wil je meer weten over een bepaald onderwerp?
Op deze pagina vind je wat boeken die ik aanraad. Ik doe ook mijn best om beknopt uiteen te zetten wat ik er precies uitgehaald heb en waarom ik dat waardevol vind.

Als je het boek wilt bestellen en dit via de link doet, dan krijg ik daar een kleine vergoeding voor.
Ik word echter niet betaald om reclame te maken en kwaliteit gaat altijd boven kwantiteit; wanneer ik een boek niet goed vind zal ik het niet aanbevelen en verschijnt het dus niet op mijn site.

 

 


Brené Brown – Gelukkig ben ik niet de enige

Een boek dat een zacht licht laat schijnen over schaamte. Wat is schaamte, hoe uit het zich, wanneer steekt het de kop op, etc. Ook wordt duidelijk gemaakt wat schaamte niet is, maar waar het vaak mee verward wordt.
Alles uitgelegd met herkenbare voorbeelden van de talloze mensen die Brené gesproken heeft. De term ‘schaamteweb’ maakt invoelbaar hoe snel we verstrikt raken in onze wereld van angst en machteloosheid.
Uiteraard blijft het daar niet bij. Brené introduceert wat zij ‘schaamteveerkracht’ noemt. En op die as van schaamteveerkracht, tegenover het schaamteweb, staat empathie. Wat is empathie (en wat is het niet) en hoe kan het helpen bij je ontworstelen uit het schaamteweb.

Wat ik persoonlijk heel mooi vind, is de compassie die uit dit boek spreekt. Mensen worden niet gelabeld en ook niet weggezet als ‘abnormaal’. Mensen en hun verhalen, in plaats van diagnoses of labeltjes. Het is niet makkelijk, wat in het boek beschreven wordt, maar het geeft zo veel meer dan voortdurend krampachtig streven naar perfectie. En het geeft ruimte. Niet alleen aan degene die dapper genoeg is om kwetsbaarheid te tonen, maar aan iedereen om hem/haar heen.

Prof. Dr. Pierre Capel – Het Emotionele DNA
Een boek dat wel eens een brug zou kunnen vormen tussen twee uitersten: de wereld waarin alles meetbaar moet zijn om waar bevonden te worden, en de wereld waarin enkel het abstracte telt.
Het is daarbij een verademing dat de auteur in de inleiding al pleit voor een open mind en dat hij de hoogmoed van sommige mensen hoofdschuddend beziet; er is nog maar zo weinig dat we écht weten of begrijpen. Het is mooi om te lezen hoe hij oog heeft voor het wonder dat ieder mens is.

Er is echter wel een inhoudelijke kanttekening die ik plaats: er wordt in dit boek geen onderscheid gemaakt tussen gevoelens en emoties. Dat kan alles wat er binnenin ons beweegt, verwarrend en chaotisch houden. Maar als je al goed thuis bent in die materie en wat meer wilt weten over de biochemische kant, is dit boek een perfecte gids.
De vaktermen worden niet geschuwd, maar de complexe materie wordt voor de leek heel begrijpelijk uitgelegd, inclusief voorbeelden en zelfs illustraties. Ook is het geheel geschreven met de nodige humor en relativeringsvermogen, hoewel er wel degelijk een urgente boodschap in het verhaal doorklinkt.
Aanschouwelijk wordt gemaakt, ondersteund met veel verwijzingen naar diverse onderzoeken, dat onze gedachten veel meer invloed hebben op onze lichamelijke gesteldheid dan lang werd aangenomen. Er wordt tevens uitgebreid stilgestaan bij de biochemische effecten van stress en van meditatie.

Wat ik persoonlijk heel interessant vond, maar misschien dat je daarvoor iets tussen de regels door moet lezen, is dat het voorouderlijk besef hierin ook naar voren komt. De epigenetica wordt aangehaald, waarin ontdekt is dat trauma meetbaar is op celniveau. En dat getraumatiseerde ratten hun trauma doorgaven aan hun nageslacht, ook al hadden die niet dezelfde situatie meegemaakt of waren zelfs nooit in diezelfde omgeving geweest. Ratten met veel stress, verzorgden hun nakomelingen niet zo goed als ratten zonder stress. De nakomelingen die minder goed verzorgd waren door hun moeder, hadden een veel hogere stressgevoeligheid en gaven ditzelfde patroon weer door. Deze hormonale receptoren zijn ook waarneembaar bij mensen.
Combineer dit met de lezingen van de Canadese arts Gabor Maté en je zal wellicht wat anders tegen zowel gedrag als ziekte/gezondheid aan gaan kijken.

Marshall B. Rosenberg – Geweldloze Communicatie
De grondlegger van communiceren zonder strijd, zonder dwang, zonder beschuldigen en zonder verborgen agenda’s.
Je zal merken dat zijn manier van communiceren naadloos aansluit op wat Brené Brown aanmoedigt.
Er wordt eerst zorgvuldig beschreven wat geweldloze communicatie is. Het is geen trucje dat je kan leren of een zoveel stappenplan dat je toepast. Nee, het is een persoonlijk proces. Iets dat je je eigen maakt, in plaats van iets dat je opplakt.
Je leert onder andere waarnemen zonder oordeel, je eigen gevoelens herkennen, erkennen en uitdrukken, verantwoordelijkheid nemen voor je behoeftes en hoe je verzoeken en waardering uit. Net als bij Brené wordt mededogen besproken, wat in de originele versie zowel compassionate als empathy was.
En, hier sluit het weer aan op wat Gabor Maté ook stelt: geweldloos communiceren is NIET hetzelfde als al je emoties inslikken. Dat zou immers weer geweldvol zijn naar jezelf toe.
Voor mij was het een fijn boek, omdat het houvast gaf in hoe en waarom; wanneer je deze stijl niet gewend bent, is het moeilijk te bepalen waar je op hebt te letten. Mede daarom vond ik het fijn om stap voor stap meegenomen te worden.

Wil je meer lezen over geweldloze communicatie, maar dan iets nadrukkelijker gericht op assertiviteit, kan ik je ook het boek ‘Stop met aardig zijn‘ van Thomas D’Ansembourg aanraden. Hij gaat dieper en uitgebreider in op grenzen aangeven en je vrijmaken van leven volgens wat jij denkt dat anderen van je verwachten. (Wat ook maar iets is wat jij denkt.) Je leert dat je wel degelijk kan leven vanuit je eigenheid, dat je wel degelijk nee kan zeggen zonder dat dit betekent dat je verbinding met anderen verliest.
Een van mijn leermeesters verwoordde het mooi: “Wanneer iemand je nee niet aanvaardt, is diegene je ja niet waard.”

J. Krishnamurti – Een leven lang leren
Verschillende van zijn boeken heb ik nu gelezen en het is elke keer opnieuw weer een sensatie. Ik vind zijn boeken niet moeilijk om te lezen, wel merk ik vertraging. Het is geen materie die je maar gewoon naar binnen giet, het dwingt je tot in jezelf afdalen en nadenken. Krishnamurti heeft veel gezegd en geschreven over opvoeding, over loskomen van patronen, over onderwijs en volwassen worden. Ik kan zijn wijsheid niet benaderen en daarom licht ik twee citaten uit zijn boek ‘Een leven lang leren’:

We leren te voorzien in ons levensonderhoud, maar leven doen we nooit. Het in staat zijn in ons levensonderhoud te voorzien neemt het grootste deel van ons leven in beslag, we hebben nauwelijks tijd voor iets anders. We vinden wel tijd voor kletspraat, voor amusement, voor spelen, maar dat is allemaal iets anders dan leven. Er is een heel breed terrein van echt leven dat totaal verwaarloosd wordt.”

Een feit wordt onmiddellijk omgezet in een ideaal of een conclusie die dan onze reacties voorschrijft. Als iets gezien wordt produceert het denken onmiddellijk een tegenhanger en die wordt dan de realiteit. Je ziet een hond en meteen gaat je denken naar onverschillig welk algemeen beeld je hebt van honden, en dus zie je die hond nooit.”

Meer van zijn boeken vind je hier: J. Krishnamurti