Mijn doel is dat wij mensen van elkaar leren. Elkaar helpen met (over)leven. Met elkaar uitwisselen wat elk van ons door het leven heeft geleerd en wat die lessen ons hebben gebracht. Zie het als een bijeenkomst waarbij iedereen een eigengemaakt gerecht meebrengt. Je hoeft niet in je eentje iedereen te voeden én je kan iets nieuws ontdekken.

Daaruit komt voort dat het niet gaat om de gebeurtenissen zelf die je hebt meegemaakt – dat is een eerste stap in het proces, de ingrediënten van je meegebrachte gerecht. Wat heb je ermee gedaan; welke conclusies heb je getrokken uit die gebeurtenissen en wat heeft leven naar die conclusies je gebracht?
Dàt is wijsheid doorgeven. Daarmee voed je anderen, niet met de losse ingrediënten.

 

Vorm vloeit voort uit inhoud
Wijsheid wordt niet enkel doorgegeven middels taal, beeld, geluid, maar boven alles middels stilte. Dat is de inhoud van waaruit de vorm ontspringt.
Stilte is niet hetzelfde als de afwezigheid van geluid. Stilte is voelbaar. 
We kunnen met elkaar in gesprek zijn en stilte ervaren. En we kunnen zwijgen zonder stilte te ervaren. Dit opmerkzaam worden is een stukje energetische storytelling.

Verhalen zijn de meest basic en breedst inzetbare vorm die ik ken. Het kan iedere vorm van wijsheid overbrengen – van hoe je een fietsband plakt tot het leren zien van doorgegeven (familie)patronen. 
Mijn gekozen vorm is Verhalen met Inhoud. Hier kan je ‘verhalen’ lezen als zelfstandig naamwoord maar ook als werkwoord.
Het gaat niet om een specifieke vorm. Het gaat om doen wat nodig is. Ook als anderen het (nog) niet doen. Ook als het moeilijk is. En zoveel dingen meer. 

Wat ik je leer, is ontdekken waartoe jij vertelt. En van daaruit, hoe je een vorm laat ontstaan die past bij jou en jouw boodschap.