Wat versta je onder wijsheid?
Een groeiend bewustzijn dat voortkomt uit meer dan één dimensie; het rationele, emotionele, materiële en spirituele. Een levensles die gedragen wordt door zowel weten, voelen als handelen.
Klinkt wellicht simpel maar het is in de praktijk nog niet zo eenvoudig om wijsheid te herkennen.
We delen heel veel informatie met elkaar en informatie kan leiden tot kennis, dit is echter nog geen wijsheid. Expertise is zonder twijfel nodig, het kan alleen heel eenzijdig belicht zijn en gebruikt worden om andere dimensies iets op te leggen. Dan ontstaat er strijd. Wijsheid groeit naarmate er meer dimensies met elkaar verbinden. Wanneer een dimensie uitgesloten moet worden om iets ‘waar’ te laten zijn, is het geen wijsheid.

Wat bedoel je met ‘geef jouw wijsheid door’?
We hebben allemaal een moment in ons leven waarop grenzen wegvallen. Een moment waarop we opeens verder kunnen kijken dan alleen die ene invalshoek die we altijd gewend waren. Meestal is het een heel ingrijpende periode in je leven. Wijsheid vraagt namelijk een offer van je. Een deel van je oude perspectief zal moeten verdwijnen, om ruimte vrij te maken voor iets nieuws. Dit voelt als een stuk van jezelf verliezen en gaat dan ook gepaard met diepe rouw en pijn. Dit wordt in de symbolentaal meestal omschreven als de fase van sterven en wedergeboorte.
Niet voor niets spreken we over ‘parels van wijsheid’ – een parel begint als een stuk vuil dat het weekdiertje pijn doet. Uiteindelijk transformeert het dit vuil tot iets schitterends en kostbaars. Je pijn heeft geleid tot wijsheid, omdat je het hele proces in alle dimensies doorleefd hebt. 
Jouw ervaring maakt de parel.
En, om in die analogie te blijven, parels blijven glanzen zolang je ze regelmatig draagt. Wanneer je ze wegstopt in een doosje drogen ze uit, verkleuren ze tot een rokerig geel en worden broos. De hele reden dat we als mensheid elkaar ooit verhalen zijn gaan vertellen, is om elkaar te helpen. Samen komen we tot een grotere wijsheid dan in ons eentje. Daarin zit de groei, zowel individueel als collectief. Wijsheid is dan ook nooit ‘af’, het is niet iets statisch dat je kan bereiken, het is een continu proces van altijd groeiend bewustzijn.  

Geef eens een voorbeeld van een levensles?
Ik heb geleerd dat volwassenen je helemaal niet leren hoe de wereld ís, maar hoe zij de wereld zíen. Iets dat ik graag als kind al had willen beseffen.

Wanneer ik deze levensles werkelijk invoelbaar wil maken en dus impact wil laten hebben, heb ik je echter te vertellen hoe ik dit ontdekt heb. Dan pas wordt het wijsheid. Op deze manier is het een spreuk op een tegeltje.

Waarom kan het jou iets schelen of anderen hun wijsheid doorgeven?
Omdat mijn familie het niet deed. En ik heb volop kunnen observeren en ervaren wat de gevolgen daarvan zijn. Zowel voor hen als voor mijzelf.
Ik weet ook dat dit niet enkel mijn familie is. En buiten de privé-sfeer zie ik hetzelfde binnen teams en organisaties. Kennis wordt volop gedeeld en zelfs opgedrongen, terwijl wijsheid vaak niet wordt gehoord.

Klinkt mooi, maar ik heb geen wijsheid om door te geven…
Hoe weet je dat?